Foto's dag 5

Dag 5

Afgelopen nacht is de wind behoorlijk toegenomen. Toen ik om even voor twaalven nog een rondje met het hondje liep, leek het wel alsof het zand als hele fijne naalden in je huid drukte. Vanmorgen leek het wel alsof de camper helemaal onder een laagje zand zat. De lucht was ook niet meer zo mooi blauw, maar lelijk grijs. Het heeft zelfs even geregend, terwijl ook de wind was gedraaid, van het noorden naar het zuiden. Die ene camperaar had daar wel profijt van, want die had voor de stroomvoorziening een heus windmolentje op de camper staan.

We hadden in elk geval besloten om verder te gaan. Eerst naar Arles, zoals ik gisteren al heb vermeld om, bij een Géant Casino boodschappen te doen. Onderweg eerst maar eens een stop gemaakt voor de koffie, want die was er op de camperplaats bij ingeschoten. File bij het servicepunt en daar moest hoognodig gebruik van worden gemaakt. Drinkwatertank zo goed als leeg, vuilwatertank aardig vol en potje stampvol. Tijdens de koffiestop rondtrekkende toeristen op paardenruggen gezien, die onder begeleiding van een gids rond reden.

De tocht naar Arles gaf geen problemen en na het boodschappen doen en broodje eten op weg naar een camperplaats in Port Saint Louis du Rhône. Blijkt een aardig grote plaats te zijn, met een echte (zee)haven. Uiteraard voor de brug mogen wachten, want er moest een boot door naar binnen. Ging echt op z’n Frans, dus hebben we er wel een poosje gestaan. Op het laatste stuk naar de (volgens TomTom) camperplaats al wel een parkeerplaats vol campers gepasseerd. Hier stond een bord dat het nog ongeveer 1000 meter naar de camperplaats zou zijn. Klopte……lag alleen niet meer daar, waar de ijverige dame van de TomTom ons heen stuurde, maar al iets eerder. Lege vlakte met een slagboom, met betaalsysteem ervoor en twee campers er op. Waarom weten we niet, maar onze creditkaart gaf in elk geval geen toegang tot het terrein. Of het de luitjes die na ons kwamen nog gelukt is weten we niet, we zijn daar maar niet op blijven wachten. Begrepen toen ook die volle parking en hadden geen zin daar ook bij te gaan staan. Dan maar een andere plek gezocht. Dat werd Salin de Giraud, achter de brandweergarage. Hier hadden we vorig jaar ook al gestaan. Volgens TomTom hadden we de keus om ruim 85 km te rijden of het veer “ Bacs de Barcarin” te nemen. We hebben voor dat laatste gekozen. Hebben wel iets van de oude ponten over het IJ in Amsterdam. In Salin de Giraud leek het wel alsof de tijd daar heeft stil gestaan. Die oude brandweerwagen uit de tijd van Methusalem staat er niet meer maar verder…..?

Foto's dag 3 en 4

Dag 3 en 4

Van Sauve naar Saintes Maries de la Mer, de hoofdstad van de Camargue.

In elk geval wakker worden met een strak blauwe hemel. Belooft dus een mooie dag te worden. Zoals gewoonlijk pas op weg na de koffie, op ons dooie gemak. Eerst maar eens richting Lunel en van daar naar La Grande Motte, vervolgens richting Aigues –Mortes. Langs de zout pannen en de zoutfabriek op naar Saintes Maries de la Mer. Alles in een omgeving waar paardenliefhebbers hun vingers bij aflikken. Waar je ook als toerist rondritten kan maken en je de streek vanaf een paardenrug kunt bewonderen. Van dat alles genoten onder een strak blauwe lucht en een zomerse temperatuur. Voor vandaag geen wereldreis op het programma, dus waren we voor de lunch al op de camperplaats, lekker aan het strand. Daar waren we zeker niet de enige en dat terwijl de herfstvakanties nog moeten beginnen.              ‘s Middags een lekker stuk wezen wandelen en een poos in de zon zitten lezen. Meteen maar besloten nog een dag te blijven staan om ook het stadje eens nader te bekijken en wat boodschapjes te doen (alles is schreeuwend duur, dus morgen in Arles maar een echte supermarkt zoeken). Is zeker de moeite waard. Erg toeristisch, dat wel, met een heuse arena voor stierenvechten (of is het stierengevechten). Die stieren zijn een ander product hier van de Camargue, net als die witte paarden, de zout industrie en de rijstteelt. Helaas werkte het weer wat minder mee. Het begon vanmorgen al snel dicht te trekken, terwijl ook de wind draaide en toe nam. Zojuist zelfs wat regen gehad terwijl er echte schuimkopjes op de golfjes staan. We houden ons hart vast voor de komende dagen. Het weervrouwtje van TF1 voorspelde weinig goeds. We gaan het zien. Nu eerst de foto’s van gisteren en vandaag publicatie klaar maken en dan alles op het blog zetten.

Voor nu, vanuit de camper een groet aan allen en tot een volgende keer.

Dag 2

Het is gelukt…………..om half negen op te staan. Is toch een mooie tijd voor een paar pensionados op reis. Gelukkig was het even droog. Net lang genoeg om Totebel uit te laten en de camper reisklaar te maken. Wat een geluk dat dit ding waterdicht is. Op weg naar…..zien we wel. Voorlopig eerst koffie en dan maar op weg. Tja dat weer hè, regen, regen en nog eens regen. Eerst maar eens richting Millau. TomTom het werk laat doen. Is wel leuk vooral als die een andere route bedenkt dan je op de kaart zou uitstippelen. Ja hoor, met dat de brug heel in de verte in zicht kwam, was het zowaar gestopt met regenen en keek zelfs de zon op ons neer. Als je niet over de brug wilt schotelt de routeplanner je een prachtige route voor. Eerst voor Millau hard naar beneden, dwars door de stad heen om vervolgens weer terug om hoog te gaan tot zo’n 800 meter om uiteindelijk weer even op A75 terecht te komen. Dan de tweede verrassing van de dag. Weer iets anders dan dat je volgens de kaart zou doen. Wel leuk, mooi en vooral bochtig. Was het eerst nog redelijk twee baans, gaandeweg ging dit over in een weggetje dat net breed genoeg was om de camper er zonder schade overheen te sturen, ondertussen hopend dat er geen malloot van de andere kant zou komen. Gebeurde uiteindelijk, natuurlijk wel. Net op een punt waar het breed genoeg was (tussen de greppeltjes dan). Maar aan alle leuke dingen komt een eind, dus reden we uiteindelijk de D25 weer op. Iets met een streep in het midden, dus leek een beetje twee baans. Richting “Cirque de Navacelles”. 14 km. Sturen en nog eens sturen, de ene haarspeld na de andere. Omhoog en dan weer omlaag.en dan in Madières rechts af. Eigenlijk was het vervolg niet eens meer zo spannend. De lucht was wel bijna helemaal blauw geworden en daardoor ook de temperatuur, zeker in de camper aardig opgelopen. Uiteindelijk bereikten we om even na vieren de camperplaats in Sauve ( temperatuur buiten ongeveer 23 graden, binnen iets meer dan 27). Vlak langs een, beetje groen uitziende rivier. Stonden we de vorige nacht nog met twee campers om te overnachten, nu waren het er een stuk op zes. Helaas, net als de eerste avond geen TV-ontvangst, maar genoeg te lezen en zo. Ook moest er nog bekeken worden wat er voor de dag van morgen op het programma komt te staan. We willen in elk geval naar de Middellandse Zee kust. Ik kan al wel verklappen dat we daar nu staan en nog steeds heel erg mooi weer hebben. De rest is voor morgen. 

Foto's dag 1 & 2

Vakantie oktober 2013

Eindelijk………………..weer de pen ter hand genomen en een soort nieuw begin gemaakt met vervolg van dit blog. Nee, het betekent niet dat we in de afgelopen periode niet met de camper op stap zijn geweest. We zijn ondertussen een paar keer naar Nederland geweest en ook vorig jaar oktober hebben we de Franse wegen onveilig gemaakt met een bezoek aan o.a. de Camargue. Ook heeft de camper een grote beurt ondergaan en zijn alle olie, de filters, remblokken, remschoenen en remolie vervangen. Ook was het tijd voor een nieuwe distributieriem en bleek één van de wielremcilinders achter begin van lekkage te vertonen. Dus alle vier vervangen. Ondertussen ook nog wat gerammel verholpen en de deur van de toiletruimte pas gemaakt, zodat deze minder klemt. Om kort te gaan………camper verkeert in een uitstekende staat en geeft ook technisch geen problemen meer.

In het verleden hadden we in Nederland, bij KPN een dongel (met prepaid kaart) gekocht om, als we in Nederland zijn het internet op te kunnen zonder afhankelijk te zijn van één of ander, al dan niet gratis wifi netwerk. Ook voor in Frankrijk wilden we iets dergelijks. Zou, volgens bijna alle providers mogelijk moeten zijn met een Franse prepaid simkaart. Ook volgens KPN zou het  kunnen, want de dongel is simlock vrij. Dus bij onze eigen provider, Orange een prepaid kaart gekocht met de toepasselijke naam “Lets Go”. 8 Euries kostte dat ding, waarvan 3 voor hun en 5 als datategoed. Werken?????ho maar. KPN dongel herkende de kaart niet. Nu is communiceren met dit soort organisaties bijna net zo erg als met de Nederlandse (semi)overheid, dus maar besloten om een compleet systeem aan te schaffen. Ja hoor…voor die bijna 45 eurootjes heb je iets dat werkt en goed ook. Wifi als er een wifi accespoint van orange in de buurt is en dat nog gratis ook en anders via het mobile telefoonnetwerk. Echter  het had nogal wat voeten in de aarde om dat ding te pakken te krijgen. In Périgueux zitten minimaal twee orange-shops. Eentje bij de Hyper-U en eentje bij de Leclerc. Bij de Hyper-U (voormalig Carrefour) kan je wat makkelijker bij de (diesel)pomp terecht met een camper, dus besloten om maar eens daar de shop van orange binnen te gaan. Nee dus, geen “Coffret Lets Go” in huis, maar die andere shop zou ze wel hebben. Goed…drie kwartier later eindelijk onderweg, met internetsysteempje. Op naar de eerste camperplaats.

Helaas……..de weergoden hadden ook duidelijk vakantie. Alsof we de laatste paar dagen nog niet genoeg water hebben zien vallen. Jammer, dat wel, want de rit op zich was best mooi. Alleen om effe te stoppen voor een paar foto’s, nee dat zat er niet in (camera is niet geschikt voor onderwater).

Camperplaats in Bouillac was goed te doen. Deze was het alternatief voor de camperplaats in Figeac ( klein en er kon maar 1 camper recht staan. De anderen hadden nooit genoeg blokken bij zich om dat ook te bereiken). Achteraf bleek dat we hier al eerder,om die reden niet waren gaan staan.

Op de camperplaats, na het eten eerst maar eens onze nieuwe aankoop geïnstalleerd en aangezwengeld. In één woord……perfect!
Tot zover dag 1. Een enerverende dag, vooral ’s morgens. Jammer van al dat hemelwater, maar …………..we blijven hopen.

Terug van weg geweest.

Je zult je wel afgevraagd hebben -waar blijft Fred-met een vervolg van dit blog. Er is de laatste maanden nogal wat gebeurd. Om aan te sluiten bij het vorige bericht nog even een kort verslag van onze trip naar Nederland, aansluitend aan ons Franse uitstapje.
Dit is echt een rondrit door Nederland geworden, waarbij we in alle uithoeken zijn geweest. Echter waarbij we ook grote problemen met de stroomvoorziening hebben gehad. Resultaat: dynamo, multiriem vervangen en accu-chassis-motor-aarding gemodificeerd. Het resultaat is wel dat alle storingen tot het verleden behoren.

Vooral het begin van dit jaar is nogal heftig geweest. Met grote spoed naar Nederland gemoeten omdat onze oudste zoon Eric onverwachts is overleden. Iets wat je niet in de koude kleren gaat zitten. Het kost me nog moeite om me voldoende te concentreren verder te gaan met dit blog, maar misschien helpt het wel.

Toen we weer terug waren in het Franse ontdekt dat de camper dringend aan verse olie toe was, dus ook dit gedaan. Wel extra gereedschap moeten aanschaffen, maar dat kostte de kop niet. Was in elk geval veel minder dan het arbeidsloon voor olie verversen.
Goed, we zijn al weer een keer naar Nederland geweest o.a. om te horen wat de oorzaak van Eric's overlijden is geweest. Ook om wat andere zaken te doen/regelen. Wel hadden Irene en ik besloten om niet als een gek in de rondte te gaan rijden zoals bij eerdere bezoeken aan Nederland. Irene had het plan opgevat om de camper van nieuwe stoffering te voorzien. Nadat we eerst hier in het Franse rond gekeken hadden of inruilen voor een exemplaar met twee gescheiden bedden mogelijk was (nee dus, wat we zagen was volkomen uitgewoond) hebben we besloten om een en ander te gaan opknappen. Een eerdere aanvraag voor een offerte hier in Frankrijk was op niets uitgelopen (nooit geen antwoord gehad), dus maar eens in Nederland wezen buurten. Uiteindelijk terecht gekomen in Terneuzen bij Re-Ri. Zou twee dagen kosten en we konden daar op het terrein overnachten en voor de nacht tijdens het werk hebben ze een hotel geregeld. Ook voor een autootje is gezorgd zodat we twee dagen de omgeving van Terneuzen onveilig hebben gemaakt. Helaas was toen het weer net wat minder.
Het resultaat mag er zijn. Lekker fris, appeltjes groene bekleding voor zithoek en cabinestoelen. Matrassen vernieuwd en ook de zitkussens. Bijpassende stof voor gordijnen uitgezocht, zodat Irene thuis deze heeft kunnen maken.
Vanuit Terneuzen , om de stof uit te zoeken, zijn we via Roosendaal naar Schouwen-Duiveland gegaan om daar een paar dagen  te blijven staan. Eindelijk de gelegenheid gehad om onze nieuwe fietsen eens uit te proberen. Is goed bevallen. Op woensdagavond weer terug naar Terneuzen om de camper te laten doen.. Van daar uit naar Sliedrecht om onze kleinzoon met een bezoek te vereren. Via Papendrecht , waarbij een paar keer van de camperplaats in Alblasserdam gebruikt gemaakt is naar Dongen. Overnachten in Raamsdonk bij het sportveld. Zuinig aan moeten doen met gas, want al in Alblasserdam ontdekt dat we een gaslek hadden. Met de, in Dongen gekochte gassnuffelaar ontdekt dat de eerste gasdrukregelaar lekte.
Gelukkig werkt de stroomvoorziening in de camper, na het vervangen van dynamo, uitstekend dus konden we nog wel een nachtje zonder koelkast-op-gas doen.  Dit was Brasschaat. Daarna toch maar besloten om nog een nacht een camping op te zoeken. In Eaux-Puisseaux  's avonds een koude salade als diner gebruikt en de volgende dag in een ruk door naar huis.
Ondertussen is ook de gasdrukregelaar vernieuwd. Een rib uit ons lijf, dat wel. Nu nog de gasflessen vervangen, want deze zijn nu wel zo goed als leeg (ééntje leeg gelopen door de lekkage). De gordijnen zijn klaar en hangen en staat de camper weer klaar voor een volgende rit. Wanneer? Als het aan ons ligt nu, want het weer hier is zwaar knudde.
Nog wat foto's hieronder van nieuwe look van de camper en ons verblijf op Schouwen-Duiveland.

Voor nu laat ik het hier bij.

Groet,

Fred