Belevenissen van een ervaren caravan-kampeerder die jaren geleden over is gestapt naar een kampeerauto. Ondertussen rijden we al weer een paar jaar in onze tweede camper. Inmiddels zijn we ook verhuisd van Frankrijk naar Nederland (van La Petite Lande naar Lamswaarde en ondertussen naar Terneuzen). Als je wilt reageren op de tekst of op een plaatje, doe dat dan vooral. Veel leesplezier voor nu en straks.
24 oktober 2013
Dag 10
Vandaag van Valderiès (niet zoals eerder geschreven
Valdéries) naar St. Nicolas-de-la-Grave. Eerst terug naar Albi. Hebben toen wel
het bord met de aanduiding naar de camperplaats bij de kathedraal ( cité
épiscopale d’Albi) gezien. Helaas een dag te laat. Stukje rond gezworven omdat
we de juiste uitgang niet konden vinden. Uiteindelijk maar richting Toulouse
opgepakt en bij Gaillac de snelweg weer verlaten. De D999 op naar Montauban.
Halverwege, bij Salvagnac gepauzeerd om te lunchen en de benen even te strekken
bij parking met van alles en nog wat. Ook voor campers. Voor € 8,- kan je er
een dag (24 uur) staan, incl. elektra. Sanistation is wel apart te betalen. Door Montauban de D958 op,
richting Moissac. Tomtom weer laten doen waarvoor zij (of is het hij?) betaald
is, dus via de D72 en D72b naar Moissac.
De Tarn over. Daar vlakbij komen de Tarn en de Garonne bij elkaar om als
Garonne verder te gaan. Deze via een hele smalle brug overgestoken, de D15 op
naar onze bestemming waar we om kwart voor 3 ons op de camperplaats
installeerden. ’s Middags wat rond gewandeld en foto’s gemaakt. Gemeentehuis
zit in een kasteel, wat nodig renovatie nodig heeft. Ook voor de rest valt er
nog wat te zien en te beleven. Misschien een volgende keer.
Voor nu weer de groetjes van ons 3tjes.
23 oktober 2013
Dag 8 & 9
Dag 8. Grijze dag, later miezert het zelfs af en toe. Heel
wat anders dan wat we tot nu toe gehad hebben. Na het vaste ochtend ritueel,
water in nemen en zo op weg naar een
camping. Via Marseillan, Agde richting Béziers. Afdraaien van de kust het
binnenland in. Zoiets is dan meteen aan de weg merkbaar. Bergje, nou ja….,
heuveltje op en af. Toch langzaam, al slingerend omhoog en dus uiteindelijk de
mist in. Jammer, want bij mooi weer zijn er een heleboel fotogenieke momenten.
Dus in de toekomst nog maar eens overdoen.
Die camping, ben ik gauw over klaar. Niet gevonden. Eén bord “ over 500 meter rechts af” en toen niks meer. Ja het gesloten hek van de gemeentecamping, maar die moesten we niet hebben en douchen op de gemeentelijke vuilstort is ook niet aantrekkelijk. Ondertussen, na een hoop klimmen en dalen, op een parking, wilde de motor niet meer afslaan, ondanks dat de sleutel uit het slot was. We wilden naar een andere camping zoeken en TomTom kietelen. Dat werd in Albine. Onderweg nog even gestopt en de motor afgezet. Alles werkte weer normaal, dus …..nog iets om over na te denken. Camping Lestap, is een terrascamping aan een meer. Eenvoudig maar netjes en stil. Heel erg stil. Lekker hoor eindelijk het zand achter de oren vandaan te kunnen wassen. Alleen jammer van die laaghangende bewolking.
Die camping, ben ik gauw over klaar. Niet gevonden. Eén bord “ over 500 meter rechts af” en toen niks meer. Ja het gesloten hek van de gemeentecamping, maar die moesten we niet hebben en douchen op de gemeentelijke vuilstort is ook niet aantrekkelijk. Ondertussen, na een hoop klimmen en dalen, op een parking, wilde de motor niet meer afslaan, ondanks dat de sleutel uit het slot was. We wilden naar een andere camping zoeken en TomTom kietelen. Dat werd in Albine. Onderweg nog even gestopt en de motor afgezet. Alles werkte weer normaal, dus …..nog iets om over na te denken. Camping Lestap, is een terrascamping aan een meer. Eenvoudig maar netjes en stil. Heel erg stil. Lekker hoor eindelijk het zand achter de oren vandaan te kunnen wassen. Alleen jammer van die laaghangende bewolking.
Dag 9 begon in elk geval met een zonnetje dus dat beloofde
wel wat. Zoals gewoonlijk lekker op ons gemak vertrokken. Nog een keer de
verkeerde kant op gereden………dat werd keren op een weggetje dat anderhalve
camper breed was. Gelukkig wel bij een zijpadje. Toen maar de goede kant op
gereden. Gelukkig ook een beetje vaart maken, want het begon weer aardig op te
warmen, zodat de armelui’s airco z’n werk kon doen. Eerst maar eens op zoek
naar een Leclerc, want we hadden een lege gasfles en er moest getankt worden.
Dan ook maar wat inkopen gedaan. Half uurtje later, bij een Aldi op de parking
de lunch genuttigd en tuttebol uitgeslingerd. Daarna op weg naar de camperplaats
in Albi. Zou bij de kathedraal zijn, maar bewegwijzering…ho maar en TomTom
wilde ons alleen maar een kant op hebben die we niet mochten (en dan ook maar
niet in druk verkeer hebben gedaan). Dan maar op zoek naar een andere. Daar
staan we nu, op het parkeerplein voor het gemeentehuis in Valdéries. Voor de tweede
keer vandaag geprobeerd om de prepaid telefoonkaart op te waarderen. Niet
gelukt. Waarom??????????? Wie het weet mag het zeggen. Straks nog maar eens
proberen.
Morgen nog wat verder naar het westen. Ook een kleine etappe. Hoop nog op een beetje mooi weer, maar volgens de TV ( ja, die doet het hier wel weer), zal het niet mee vallen. Daarover volgende keer meer.
Voor nu een vriendelijke groet aan alle lezers van ons drietjes uit de camper.
Doei.
Morgen nog wat verder naar het westen. Ook een kleine etappe. Hoop nog op een beetje mooi weer, maar volgens de TV ( ja, die doet het hier wel weer), zal het niet mee vallen. Daarover volgende keer meer.
Voor nu een vriendelijke groet aan alle lezers van ons drietjes uit de camper.
Doei.
21 oktober 2013
Dag 7
Vandaag eens kijken of we in Bouzigues op de camping terecht
kunnen. Dus maar eens op weg gegaan. Eerst gebruik gemaakt van de optie om
voorruit en zo een beetje te reinigen van al het zoute zand van de dag ervoor.
Via de D36 naar het noorden om richting Aigues Mortes te
gaan en dan door naar La Grande Motte. Via Carnon en Palavas Les Flots richting
Sète. Voor Sète, in de middle of nowhere bij een Lidl nog wat inkopen gedaan en
daar op de parking geluncht. Onze weg vervolgd via Balaruc Le Bains naar Bouzigues.
Is de camping dicht…………. Tja, wat nu, dan maar een camperplaats en morgen maar
weer een poging doen voor een lekkere douche.
Camperplaats in Mèze is het geworden. Met z’n velen langs
een smal weggetje bij het sportcomplex. Toch nog een hoop verkeer, maar nu af
en toe nog een enkeling die voorbij komt racen, want die Fransen hebben nooit
gehoord van het rustig voorbijgaan van zo’n 12 geparkeerd staande campers.
Helaas is het weer minder zonnig dan de laatste dagen, maar, in tegenstelling
van de (Franse) voorspellingen is het nog steeds droog en zeker niet koud. 20
Graden buiten en 26 binnen. Dus niet klagen, maar er van genieten. Dit was het
wel voor vandaag. Weinig enerverends of het moet zijn dat we af en toe een
straatje moesten nemen waar we maar net door pasten (leve TomTom). Nu lekker
avond vieren en ons voorbereiden op de dag van morgen. Kijken waar we heen gaan
en hoe daar te komen.
Voor nu de groetjes van de bezetting van de Pilote First 62 camper, die het uitstekend doet.
Voor nu de groetjes van de bezetting van de Pilote First 62 camper, die het uitstekend doet.
20 oktober 2013
Dag 6
Zo, vandaag zondag. Gisteravond voor het slapen gaan eerst
uitvoerig op muggenjacht geweest. Vreselijk wat een ramp. Voor zover gemerkt
hebben we er vannacht verder geen last van gehad. Voor vandaag besloten er een
echte zondag van te maken. ’t Was droog, met een heleboel wind en de zon leek
te willen doorbreken. Nu heb ik op de kaart gezien dat de D35 ook voorbij de
afslag naar het veer doorliep richting Middellandse Zee. We waren wel benieuwd
waar we dan terecht zouden komen. Ook al omdat we hier op de camperplaats een
hoop campers alleen maar water en zo zagen lozen en/of innemen. De D35d, zoals
deze weg wordt genoemd, loopt voor een groot deel langs de Grande Rhône, langs
de zoutwinning om vervolgens iets naar rechts af te buigen, om de zoutpannen
heen. Uiteindelijk, na 12,5 km eindigt hij bij een uitkijkpost of iets
dergelijks. Met een hoop parkeerruimte en ook al die andere campers. Druk met
wandelaars, kitesurfers en niksdoeners. Vooral een lekker zonnetje en een
beetje veel wind. Dus besloten om daar de zondag door te brengen en lekker uit
te waaien en van het uitzicht te genieten. Je zou daar uren langs het water van
de Middellandse Zee kunnen lopen. Alleen jammer dat die Fransen minder schoon
zijn dan je denkt. De gebroken (hoofdzakelijk groen) flesjes, de petflessen en
de andere troep is genoeg om meerdere containers te vullen. Dus niet op blote
voeten lopen daar.
Na het uitwaaien maar terug gereden naar de camperplaats om daar de rest van de dag door te brengen, samen met zeer veel muggen. Morgen maar eens kijken of we een camping kunnen vinden zodat we eens uitgebreid kunnen douchen.
Na het uitwaaien maar terug gereden naar de camperplaats om daar de rest van de dag door te brengen, samen met zeer veel muggen. Morgen maar eens kijken of we een camping kunnen vinden zodat we eens uitgebreid kunnen douchen.
Ik ga nu de foto’s van vandaag verwerken en voor publicatie
klaar maken.
Dus groetjes van ons drietjes uit Salin de Giraud en tot een
volgende gelegenheid.
Dag 5
Afgelopen nacht is de wind behoorlijk toegenomen. Toen ik om
even voor twaalven nog een rondje met het hondje liep, leek het wel alsof het
zand als hele fijne naalden in je huid drukte. Vanmorgen leek het wel alsof de
camper helemaal onder een laagje zand zat. De lucht was ook niet meer zo mooi
blauw, maar lelijk grijs. Het heeft zelfs even geregend, terwijl ook de wind
was gedraaid, van het noorden naar het zuiden. Die ene camperaar had daar wel
profijt van, want die had voor de stroomvoorziening een heus windmolentje op de
camper staan.
We hadden in elk geval besloten om verder te gaan. Eerst
naar Arles, zoals ik gisteren al heb vermeld om, bij een Géant Casino
boodschappen te doen. Onderweg eerst maar eens een stop gemaakt voor de koffie,
want die was er op de camperplaats bij ingeschoten. File bij het servicepunt en
daar moest hoognodig gebruik van worden gemaakt. Drinkwatertank zo goed als
leeg, vuilwatertank aardig vol en potje stampvol. Tijdens de koffiestop
rondtrekkende toeristen op paardenruggen gezien, die onder begeleiding van een
gids rond reden.
De tocht naar Arles gaf geen problemen en na het
boodschappen doen en broodje eten op weg naar een camperplaats in Port Saint
Louis du Rhône. Blijkt een aardig grote plaats te zijn, met een echte (zee)haven.
Uiteraard voor de brug mogen wachten, want er moest een boot door naar binnen.
Ging echt op z’n Frans, dus hebben we er wel een poosje gestaan. Op het laatste
stuk naar de (volgens TomTom) camperplaats al wel een parkeerplaats vol campers
gepasseerd. Hier stond een bord dat het nog ongeveer 1000 meter naar de
camperplaats zou zijn. Klopte……lag alleen niet meer daar, waar de ijverige dame
van de TomTom ons heen stuurde, maar al iets eerder. Lege vlakte met een
slagboom, met betaalsysteem ervoor en twee campers er op. Waarom weten we niet,
maar onze creditkaart gaf in elk geval geen toegang tot het terrein. Of het de
luitjes die na ons kwamen nog gelukt is weten we niet, we zijn daar maar niet
op blijven wachten. Begrepen toen ook die volle parking en hadden geen zin daar
ook bij te gaan staan. Dan maar een andere plek gezocht. Dat werd Salin de
Giraud, achter de brandweergarage. Hier hadden we vorig jaar ook al gestaan.
Volgens TomTom hadden we de keus om ruim 85 km te rijden of het veer “ Bacs de
Barcarin” te nemen. We hebben voor dat laatste gekozen. Hebben wel iets van de
oude ponten over het IJ in Amsterdam. In Salin de Giraud leek het wel alsof de
tijd daar heeft stil gestaan. Die oude brandweerwagen uit de tijd van
Methusalem staat er niet meer maar verder…..?
Abonneren op:
Posts (Atom)