Op weg naar het noorden.

Zoals al aangekondigd vandaag naar Rocamadour. Via Millau, nee niet via de brug, maar door de stad. Is een veel mooiere route. Zeker aan de zuidelijke kant van de Tarn. Onderweg nog wel even een en ander wezen lozen, want als we dat vanmorgen hadden willen doen, dan had de camper in het midden moeten kunnen scharnieren.

We staan nu hoog, op de camperplaats achter het kasteel. Vanmiddag/avond voor het eerst buiten gegeten. D’r was wel iets meer bewolking en zeker wat meer wind. Die laatste is al wat gaan liggen. Morgen, voordat we op huis aan gaan eerst naar beneden de stad in. Daarover dan morgenavond meer.

Voor nu is het mooi geweest. Nog wel de zonsondergang op de foto gezet.

Groetjes,

Fred, Irene en Kyra

Le Cap d'Agde

Vandaag een klein verhaaltje. We zijn dus een dag in Cap d’Agde gebleven. Een stralende dag is het geweest. Tuttebol op het strand laten rennen, lekker door het dorp (of is het stadje?) geslenterd en broodje gegeten. Uiteraard nog wat foto’s gemaakt. Morgen naar Rocamadour. Zo’n 300 km voor de boeg.

Dus tot morgen maar weer. Ga nu detective kijken op NPO 1.

Groetjes vanuit de camper,

Fred, Irene en Kyra

De zon is er weer.

Zoals beloofd eerst de foto’s van gisteren.

Canal di Midi

Zo hebben we gestaan.

Overzicht van de camperplaats

Voetgangersbrug over het Canal du Midi

Entree van de camperplaats

Vanmorgen was de zon weer terug en de wind gaan liggen. Het beloofde een mooie dag te worden. Na het lozen en weer innemen van water en zo op weg naar Le Cap d’Agde. Geen wereldreis. De route liep nagenoeg evenwijdig met het Canal du Midi. Om een uurtje of twee waren op de plaats van bestemming, de camperplaats van Le Cap d’Agde. Eerst lunchen en daarna een verkennend rondje door het stadje maken. Opvallend is dat er hard gewerkt wordt om op 1 april de boel gereed te hebben. Helaas dus was er nog maar weinig echt open. Gelukkig wel een ijsboer. Lekker hoor.  Vroeg in de avond iemand van de kapiteinskamer aan de deur gehad om de bijdrage op te halen. Voor 10 eurootjes mogen we hier twee nachten blijven staan. Dus morgen maar eens met tuttebol naar het strand en wat meer plaatjes maken.

Voor vanavond houd ik het hierbij. Morgen meer.

Groetjes van ons 3tjes uit de camper,

Fred, Irene en Kyra.

Ps. Nadat we de afgelopen weken de software van de schotel hebben vervangen werkt deze nu weer helemaal zoals het hoort.

En zo staan we nu.

Dag 2

Vandaag naar Castelnaudary. Na de vaste routine op weg. Stralende zon, dus het beloofde een mooie dag te worden. Helaas kwam er steeds meer bewolking en ook de wind nam behoorlijk toe. Tegen het einde van de rit zelfs wat spatjes regen gehad.  We staan nu op een camperplaats van “Camping-car Park”, een organisatie die camperplaatsen exploiteert middels een soort creditcard systeem. Kaart eenmalig aan te schaffen (voor het leven) en op te laden, of online, of aan de poort van zo’n camperplaats (ook de aanschaf kan daar plaats vinden). Afrekenen per 24 uur of, alleen parkeren voor 5 uur. We staan hier nu met 6 campers (van de max. 14). Water e.d voorhanden en ook elektra is bij de prijs in begrepen.

Deze camperplaats ligt midden in de stad, langs het “canal du midi”. Vanmiddag, wegens matig licht geen foto’s gemaakt, dus die komen morgen. Voor vandaag maar een kort verhaaltje. Waar we morgenavond staan lees je dan wel weer.

Groetjes,

Fred, Irene en Kyra

weer en route

We zijn weer onderweg. We hebben nog een paar dagen voordat de camping, op 1 april weer open moet zijn. Na vanmorgen nog een paar gasten te hebben uitgezwaaid zijn we rond de klok van elf vertrokken. De bedoeling was Beynac et Cazenac, aan de Dordogne. Alleen…….de laatste paar kilometers gingen nu niet echt volgens plan. Wegversperring langs de Dordogne. In Beynac et Cazenac. Geen vrachtwagens, max. 3,5T en max. breedte 2.20 mtr. Blijft onze camper onder dus..geen probleem toch. Netjes wegversmalling in gereden, want het mocht volgens het verkeerslicht. Helaas had de ontwerper geen rekening gehouden met het feit dat je, als het maar net gaat, er wat langer over doet. Gevolg…30 mtr. voor het einde van de versmalling hadden we tegenliggers. Met de camper terug was absoluut geen optie, dus…..hulpeloos gebaar, motor uit en armen over elkaar. Irene was uitgestapt om uit te leggen dat wij niet achteruit konden. Wat ze allemaal naar d’r hoofd heeft gekregen zullen we maar laten voor wat het was. Het achteruitrijden was voor sommige mensen meer dan een probleem, maar goed na geruime tijd konden we toch onze weg vervolgen. Alleen was de camperplaats bereikbaar via nog eens zo’n stuk, dus besloten naar een andere locatie te gaan. Dat is geworden Beaumont du Périgord. Grote parkeerplaats, achter de “salle de fêtes”, met gratis voorzieningen en brandschone toiletten. We hebben daar de rest van de middag in ons uppie gestaan, in de stralende zon. Lekker door het stadje gewandeld. Rond 7 uur kwam er nog een camper bij. Op de hele lege parkeerplaats kwam deze vlak naast ons staan. Dit hebben we in het verleden wel vaker mee gemaakt. Zou het toch iets van angst zijn om alleen te staan?

Morgen weer verder, waarheen……dat is voor morgen.

Na wegversmalling in Beynac et Cazenac

Idem

Weer (beetje) schoon

Zo staan we,lekker in ons uppie

Op weg naar het centrum

Doorkijkje in het centrum

Zo staan we nu.

Resume

De camper is weer schoon en uitgeruimd. Zodra het weer, vooral de temperatuur het toelaat, nog wat kleine dingen verhelpen. Dan de camper technisch weer reisklaar maken. Wat jullie nog te goed hebben is, zoals beloofd de samenvatting.
Deze reis is ons, hoewel we een beetje van ons geloof zijn afgestapt, goed bevallen. Ja, geheel tegen onze gewoonte in, vrij lange etappes, over zo veel mogelijk vierbaans wegen en onderweg nergens een dag blijven hangen. Daarnaast hebben we twee weken op de camping in Cabanas de Tavira gestaan. Ook hebben we, op de laatste stop in Spanje na, geheel gebruikt gemaakt van campings. Er is in elk geval besloten om het dit jaar weer te gaan doen en dan meer van camperplaatsen gebruik te maken. Aangezien de rit naar het zuiden wel een middel blijft om snel naar het doel, het zuiden van Portugal te komen, zal er door Spanje wel ongeveer dezelfde route worden gevolgd. Mogelijk blijven we dan hier en daar toch nog een dag hangen. Maar goed ..dat is voor de toekomst.
We kijken terug op mooie routes, goede wegen (over het algemeen) en prachtige landschappen en.....wat ook belangrijk was, mooi weer met een lekkere temperatuur. Daarnaast was het weerzien met Phillip en Des een hoogtepunt op zich. Lekker kunnen bijpraten en ook lekker (en niet duur) uit eten geweest.
Kortom we kijken terug op een paar zeer geslaagde weken, die zeker een vervolg gaan krijgen.

Tot zover het blog over onze eerste Spanje/Portugal reis.

Tot een volgende reis,

Groet, vanuit een zonovergoten La Petite Lande

Fred, Irene en Kyra

Thuis

We zijn weer veilig thuis.
De laatste etappe van Dax naar huis bleek toch nog een redelijk lange te worden. Halverwege, ter hoogte van Bordeaux begon het te regenen (en dat doet het nog steeds af en toe). Om even na half vijf waren we thuis. Totebel had echter helemaal geen zin om de camper te verlaten. Staat ze bij elke stop te dringen om naar buiten te kunnen, nu was ze niet onder tafel (haar eigen plekje) vandaan te krijgen.
Alles bleek nog te zijn zoals we het hadden achter gelaten. De mollen hebben duidelijk goed opgepast (zo te zien).
Volgens de teller van de camper hebben we, heen en terug (in Portugal is verder niet rond gereden) zo'n 3242 km afgelegd.
Nu de camper maar weer gereed maken voor een volgende rit. Wanneer? Weten we nog niet. Eerst maar eens een resumé maken van deze reis.
 Voor nu eerst opruimen en zo.

Groet vanuit La Petite Lande
Fred, Irene en Kyra

Camperplaats in Dax

Tegenover een kuuroord

Mollen bij thuiskomst

Ook hier mollen

Terug in La Douce France

Van Salamanca is het verder gegaan naar Vitoria Gasteiz, zo’n 100 km boven Burgos. Camperplaats in de stad. 10 Speciaal gereserveerde plekken voor campers, maar op de rest van de parkeerplaats stonden er nog eens zo’n 20. Grappig was wel dat je het servicepunt niet mocht gebruiken op woensdags van 9 tot 14.30 uur (want dan was er kennelijk markt).

Vanuit Vitoria Gasteiz vandaag verder naar het noorden, Frankrijk weer in. Ondertussen ziet de camper er niet meer uit . Helemaal zwart van de pekel, want ook die Spanjaarden weten daar wel weg mee. De afgelopen nachten hebben we temperaturen gehad van onder het vriespunt. Dat was langs de wegen hier en daar nog wel te zien aan het wit in de bermen. Hadden we in Spanje nog zon, afgewisseld met mist, hier in Frankrijk is het bewolkt. ‘t Lijkt er wel op dat het vannacht minder koud gaat worden.

Zojuist weer uit eten geweest. De camperplaats ligt naast een KFC etablissement. Voor zomaar eens een keertje goed te doen.

Morgen de laatste 330 km naar huis, dus dit is voor nu de laatste nacht in de camper.

Groet,

Fred, Irene en Kyra  

Kunstwerk in Vitoria Gasteiz

Zo dicht bij de uitgang van Vitoria Gasteiz, één rechte weg.

Veel meer dan 10 campers daar op de parking. Ergens achterin staan wij.

Tekst op het bord spreekt voor zichzelf.

Kort verhaaltje

Afgelopen nacht een keertje wakker geworden van het geluid van druppels op het dak van de camper. 't Leek wel regen. Vanmorgen bleek dat het alleen maar druppels uit de bomen waren. Wel was het knap mistig. Dat bleef zo tot tegen het middag uur. Toen kwam de zon vanuit een strak blauwe hemel. Uiteindelijk werd het een rit, afwisselend mist en zon. Opvallend ook was dat er op de struiken langs de weg, aan de schaduwzijde nog rijp zat. Bovendien was op een deel van het traject flink gestrooid en op het hoogste punt van de route, boven de 1100 meter was boven op de toppen nog iets van sneeuw te zien.
We waren mooi op tijd op de camping in La Vellés. Was de baas even weg en dus het hek dicht. Zou (en was) om even voor vieren terug. Staan hier nu met 5 campers en een caravan op deze doortrek-camping.
Opvallend was trouwens dat er, net als gisteren een hoop campers en een enkele caravan op weg zijn naar het zuiden.
Morgen een nieuwe dag, verder naar het noorden. Gaat een nieuwe locatie worden. De eerste keer dat we in Spanje een camperplaats gaan opzoeken. Daar over de volgende keer meer.

Groet vanuit de camper, waar de kachel uitstekend z'n best doet.

Fred, Irene en Kyra

Nog  net te zien, sneeuw op de bergrug.

Zomaar een bergmeer, vanuit de, rijdende camper.

Ondanks de donderdag, nauwelijks verkeer op de weg.

De weg terug.

Gisteren tegen 11.00 uur lokale tijd afscheid genomen van Philip en Des, de camping en de Algarve achter ons gelaten.Op weg naar Hinojos, de camping waar we ook op de heenweg hadden gestaan. Nu andere plek en dus wel tv ontvangst. Internet was wat anders. De hele dag mooi weer gehad. Op de heenweg hadden we er voor gekozen om geen tolweg te rijden, maar dat stuk N-weg bleek wel heel erg slecht. Aangezien we toch via de Aldi in Tavira wilden was het geen omweg om nu wel de tolweg naar Spanje op te gaan. Voor 3 eurootjes aanzienlijk minder gerammel. Weg is echter ook niet je van het.
Vanmorgen op weg naar Cáceres, de camping waar we ook op de heenweg hadden gestaan. Was wel even wennen dat uur tijdsverschil ('t scheelde een uur korter slapen). Rond het middaguur verdween de zon achter een grijs dek en dat bleef zo tot na vieren. Na een voorspoedige reis reden we om even voor 3en de camping op. We staan nu op een andere plek en het heeft wat meer moeite gekost om de camper recht te krijgen. Ook schotelontvangst is niet hetzelfde. Hadden we de vorige keer geen probleem met Astra 3, nu lukt alleen Astra 1. Het lijkt er op dat een GSM-mast roet in het eten gooit. Dat werpt de vraag op of de signalen die zo'n mast uitzend ook de satelliet-ontvangst kunnen verstoren. Het zwakkere wifi-signaal is ondervangen door de extra versterker/antenne. 
Aangezien we (voorlopig) dezelfde route rijden als op de heenweg nu nog geen plaatjes.

Groetjes vanuit de camper,

Fred, Irene en Kyra 

Laatste middagmaal in Portugal

Vanmiddag, samen met Des en Philip uit eten geweest. Een soort galgenmaal, maar elke boef die tot de galg is veroordeeld zou hierop jaloers zijn geweest.
De plaatjes spreken voor zich.

Groetjes,
Fred, Irene en Kyra.

Des

Philip

Geen halve maatregel

Ikke

Irene

Bordje leeg

Even de benen strekken op de boulevard 

De dag na nieuwjaarsdag.

Vandaag verder gegaan met bijkomen van gisteren. Het weer vertoont nu duidelijk een omslag. Niet in temperatuur, maar wel in bewolking.
Kreeg vandaag wel de gelegenheid een oude bekende op de foto te zetten. Hoezo? Thuis hebben we, onder de dakpannen al een aantal jaren een familie Hop zitten. 't Lijkt er op dat er eentje ons naar hier gevolgd heeft. Is in elk geval niet bang voor Kyra en hupt vrolijk om ons heen, op zoek naar voedsel of zo.
Morgen de camper reisklaar maken. Eerst naar de Aldi in Tavira, dan nog een nachtje hier terug en dan woensdag Spanje weer in, op weg naar huis.

Voor nu groetjes vanuit de camper,

Fred, Irene en Kyra.

Bewolking onderweg

Hop, hop.

Nieuw jaar.

Vanaf deze plaats wensen we blog-lezers een voorspoedig en gezond 2017.
Jullie hebben nog een paar foto's te goed van de serie uit Cabanas.

Groetjes vanuit Cabanas de Tavira, waar het weer nog steeds niet tegen valt. Wel kwam er vandaag wat meer bewolking opzetten.

Groetjes vanuit de camper,

Fred, Irene en Kyra

De huizen zijn niet alleen wit of geel, maar ook roze

Of geheel betegeld

Kijkje langs de kustlijn

Deze heeft z'n scheepje(s) op het droge liggen

IJzeren garnaal

Overdekt (hand)bal veldje midden tussen de huizen.

Deze mag nog wel een verfje hebben

GSM-mast in camouflage uitvoering

Sinaasappelen zo langs de weg aan de boom