Dag 11, naar het vaste land terug.

Vanmorgen met veel zon vertrokken vanaf de camperplaats in Quiberon. Via de uiterste punt van het schiereiland door de plaats Quiberon heen op naar camping Ty-Coët in Surzur. Via Auray, Vannes richting Nantes en dan bij afrit 22 rechts af. Ritje van ruim een uur, waar we zo’n vier uur over gedaan hebben. Eerst bij een Lidl gestopt om te fourageren. Leek er eentje uit de begintijd van ze. Matig assortiment, o.a. maar twee soorten bier. Vakken vullen gebeurde zodanig dat je met je winkelwagentje maar om moest lopen. Hier was duidelijk de klant koning, maar het personeel keizer. Dus hier maar voor een deel de gewenste boodschappen kunnen doen. Niet getreurd, er komt altijd wel een volgende supermarkt. In dit geval een Super U. Daar de rest van de inkopen gedaan en meteen maar geluncht.

Uiteindelijk pas om kwart over drie bij de camping gearriveerd. Receptie leeg….of je maar even wilde bellen met een 06 nr. Dit zo’n vier keer geprobeerd. Steeds niet verder gekomen dan “hallo” en dan werd de verbinding weer verbroken. Uiteindelijk om bij vieren kwam er iemand om ons in te schrijven. Hier staan we dus, op plek 30. Lekker rustig. Staat nog één camper en een paar caravans (de meeste leeg). ’t Ziet er hier allemaal heel schoon en netjes uit. Hopelijk werkt het internet straks ook. Net niet op het veld, waar we zitten, maar wel in de recreatie ruimte.

Vandaag maar weinig foto’s (slechts ééntje van hoe we staan).

Morgen meer.

Voor nu groet van buiten de camper,

Fred, Irene en Kyra. 

Dag 10, een rustdag om weer eens van de zon te genieten.

Vandaag maar een kort verhaaltje. We zijn dus blijven staan in Quiberon. We werden wakker met een strak blauwe lucht. Hierbij kwam later een stralende zon. Dit is zo de hele dag gebleven. Een uitstekende dag dus om een stukje te wandelen. Trouwens wat niet vermeld is, was dat ik gisteren nog een uurtje ben wezen fietsen. De wolkenpartijen op de foto’s zaten boven water en zeker niet boven ons.

Morgen weer eens ergens anders kijken en boodschappen doen, want de voorraadkast is zo goed als leeg.

Voor nu groetjes vanuit de camper vanaf een heel drukke camperplaats in Quiberon.

Fred, Irene en Kyra

Spreekt voor zich

Zomaar zee en rotsen

 

Blijft mooi en spannend om vast te leggen

Dit gaat zo door, dag in, dag uit

Niet alleen als mens, maar ook als vogel ben je hier nietig

Om maar niet te spreken van deze hagedis.
Let vooral op de rond gesleten vorm van de stenen. Lijkt wel grote kiezel.

In het land van Asterix en Obelix kan dit niet ontbreken.

Ook hier restanten van WO 2. Bunker uit de Atlantic wal.

Dit soort bouwwerkjes zijn we al eens eerder, ergens anders langs de kust tegen gekomen

Deze wolken hingen niet boven ons, maar boven water.

Dag 9, op een schiereiland

 Vandaag dan op weg naar het “prèsqu’île Quiberon”. Een afstand van iets meer dan 100 kilometers. Onderweg gestopt bij de stuw in de Villaine bij Arzal in de D139. Vandaar de N165 op naar Vannes. Bij Auray deze verlaten en de D768 op naar, uiteindelijk Quiberon, aan de Côte Sauvage. Grote camperplaats voor zo’n 100 campers. Deels verhard, deels half verhard. We staan hier zeker niet alleen. Frans, Duits, Belgisch en Nederlands, het staat hier allemaal. We hebben de hele dag zon gehad. Pas tegen de avond kwam er meer bewolking vanuit zee opzetten.

Als het weer het toelaat blijven we hier nog een dag staan. Daarna moeten we wel weer verder, al was het maar om te fourageren.

Voor nu, foto’s doen, e-mail lezen en avond vieren.

Groet vanuit de camper,

Fred, Irene en Kyra.

Stuw bij Arzal

Met uitleg

Wel uit te houden zo.

Zee op de rotsen

Vrij rustige Atlantische Oceaan

Uitgesleten door de eeuwige golven.

Naderende zonsondergang

Zonsondergang

Dag 8, uit eten.

Zoals al gezegd, vandaag zijn we hier in La Turballe blijven staan. Na een grijze morgen knapte de dag toch lekker op.

Vanmiddag maar eens lekker uit eten gegaan. Helaas geen objectief oordeel, want dan moet je in alle eetgelegenheden gaan eten. Daar heb je dan minstens nog veertien dagen voor nodig en bovendien ga je dan vreselijk in gewicht toenemen. Maar goed, we hebben wel lekker gegeten. Onvoorstelbaar hoe druk het in het centrum was. Overal volle restaurants en terrasjes.

We zitten nog steeds uit te buiken..

De camperplaats is vandaag weer wat leeg gelopen. Weekend is over dus….voor de meeste Fransen morgen weer aan het werk. Ook hier is het opvallend hoeveel er gaan vissen en zo en het dan ook nog achter de camper staan schoon te maken.

Ik heb het van de week al eerder geschreven…mensen kijken blijft een leuke bezigheid. Ook hier vanuit de camper naar de ingang van de camperplaats. Frans blijkt toch een wat moeilijke taal te zijn. Vooral voor de Fransen zelf. Ook met behulp van collega camperaars deden er enkele wel erg lang over voordat ze eindelijk een kaartje hadden en door de slagboom konden.

Morgen weer een dag met wat meer kilometers. We gaan een schiereiland op.

Voor nu fijne avond verder,

Groet vanuit de camper,

Fred, Irene en Kyra

Dit was zaterdagmiddag. Toen was het er nog rustig.

Franse impressie van een Bonsai-boompje

Met z'n vieren aan de gang om een kaartje uit de automaat te krijgen.

Dag 7, eindelijk in Bretagne

Vanmorgen was de zon overdadig aanwezig. Leek weer een mooie dag te worden. Iets minder wind en wat minder warm, maar dat mocht de pret niet drukken. Eerst maar eens van het eiland af komen. Is niet zo moeilijk, want die route staat meer dan goed aangegeven door borden. Via Beauvoir sur Mer naar de brug bij St. Nazaire. Vandaar door naar La Turballe, waar we al om kwart over enen bij de camperplaats, midden in een woonwijk aan zijn gekomen. Van de 20 plekken waren er toen nog maar drie beschikbaar (op het moment van het schrijven geen enkele meer). Onderweg was het al duidelijk dat er nog een hoop camper verkeer langs de weg zit. Was vanmorgen al te merken, want open gevallen camperplaatsen werden binnen tien minuten al weer ingenomen. Bijna allemaal om oesters en zo te rapen. Er stond een bordje met daarop de soort, maat en aantal per persoon wat als privé persoon geraapt mocht worden.

Hier zijn het strand en de haven wat verder weg, maar ook hier nog een hoop volk op de been.  Het plan is om morgen hier nog een dag te blijven en één van de vele restaurantjes met een bezoek te vereren. Daarover later meer.

Voor nu weer groetjes vanuit de camper,

Fred, Irene en Kyra.

De brug bij St. Nazaire

Kijkje vanaf de brug

De blik vooruit

De jacht haven van La Turballe

Blik op het lege strand

Hier een appartement kopen is onbetaalbaar

De vissershaven.

Dag 6, slechts 34 km.

Vandaag, na een natte nacht (buiten de camper hoor) eerst een kleine herinnering aan Eric op facebook gezet en daarna aan die voorspelde wereldreis begonnen. Eerst via de supermarkt en daarna langs de pomp. Dan via de D22 en de D38, via de brug naar Île de Noirmoutier. Nagenoeg helemaal naar het eind. Camperplaats achter gemeentehuis van L’Herbaudière. Was nog net plaats. Nu echt op een steenworp afstand van de kust. Over de route valt weinig te vertellen. Vrij rechte weg over een langgerekt eiland. Is niet de enige toegang. Via de D948 kan je er ook komen, maar alleen als het eb is. Onderweg veel zoutpannen, oester- en mosselkwekerijen gezien. Vanmiddag lekker in de zon en straffe wind langs de kust gelopen en door het dorp terug naar de drukke (plezier)haven. Helemaal op het uiterste puntje van het eiland ligt nog een camping. Staat voor zo’n 90% vol met campers.

Morgen eindelijk de Vendée uit en Bretagne in.

Voor nu waren dit weer,

Fred, Irene en Kyra vanuit de camper.

Op de brug

Hoge en lange brug

Ook hier rotonde's

Kijkje op de camping op het uiterste puntje van het eiland

De (plezier)haven

Werk in uitvoering

Je zal toch zo mogen wonen.

Zonsondergang blijft altijd een uitdaging

Levert ook mooie luchten op

De camper bij avondlicht.

Dag 5 nog steeds in de Vendée

Vanmorgen met schrik om 10 uur wakker geworden. Heb je zo als eindelijk de temperatuur ’s nachts lekker onder de 20 graden zakt (zeker in een camper). Gezien de wereldreis die voor vandaag op het programma stond niet echt een ramp. Via La Roche sur Yon, Aizenay en Challans naar Beauvoir sur Mer. De Garmin het werk laten doen, dus weer heel onverwachte wegen voorgeschoteld gekregen. In elk geval was het weer (en is nog steeds) goed. Niet meer zo warm, maar lekker zonnetje. Staan hier nu op de camperplaats, midden in het stadje met toilet gebouwtje op een steenworp afstand. Slechts € 5,- voor een parkeerkaartje (van 18 tot 9 uur) is geen geld. Natuurlijk zijn er altijd van die vogels die voor nop willen staan, maar die heb je overal. Vanmiddag nog even in het centrum wezen kijken (en wat foto’s te maken). Voor morgen hebben we een echte wereldreis gepland, maar daarover later meer.

Voor nu groetjes vanuit de camper,

Fred, Irene en Kyra.

Aparte ingang van de kerk.

Gemeentehuis (hôtel de ville)

Dit mag hier in La douce France nooit ontbreken.

Tja....

Is nu echt "vrijstaande"  woning.

Deze wacht al heel lang op hoog water.

En zo staan we.

p.s. Moet nog wat recht zetten van een paar dagen geleden:

Hypodrome schrijf je Hippodrome.

Dag 4, na regen komt......weer beter weer.

Na een nacht met veel regen in elk geval met droog weer wakker geworden. Vandaag, voor het vertrek eerst maar eens water laten weglopen en schoon water bijvullen. Uiteraard ook poepdoos legen. Uiteindelijk pas om bij twaalven de camperplaats af gereden, op weg naar Le Givre, camping La Grisse om eens lekker onder de douche te gaan. Op deze camping zijn we al een paar keer eerder geweest. Eigenaar wist dat nog precies. Maar goed, de weg er naar toe was geen wereldreis. Slechts 78 km, vooral over goed begaanbare wegen, dus we reden al om even over enen de camping op. Lekker in de zon, luifeltje uit, stoeltjes buiten en kijken hoe er geworsteld wordt met een tent. Ondertussen zijn we ook weer lekker opgefrist en klaar voor weer een nieuwe dag en route. Daarover morgen meer.

Entree van de camping

Rust, ruimte en...zon

Je kan maar worstelen met je tent.