Van de regen in de drup.

 Van de regen in de drup, maar eerst iets heel anders. Voorheen sliepen wij in de camper onder lakens en een dekbed. Eventueel in een soort slaapzak. Alles aan elkaar geritst. Volgens de Fransen een "lit tout fait". Eigenlijk vond Irene het best lastig om, zeker in deze camper het bed op te maken. Dus groeide het idee om iets van een slaapzak te kopen. Geen mummiezak, maar gewoon een deken die als slaapzak dichtgeritst kan worden. Dan is het ook wel zo fris als er iets van een katoenen binnenzak bij is (per slaapzak 2) zodat je die af en toe eens kan uitwassen. Wel zo gedacht, zo gedaan. Wij dus nu op stap met slaapzakken. De slaapzak op zich paste precies op een bed en aangezien er geen onder- of bovenkant aan zit konden ze dus zo neergelegd worden dat de rits aan de binnenkant zat (zit). De katoenen binnenzak was ruim genoeg alleen deze kon niet open tot aan het voeteneind, eigenlijk maar slechts iets van een halve meter vanaf het hoofeinde. Jullie zien hem al aankomen. Met je knieën opgetrokken tot ongeveer in je neusgaten op je hoofdkussen zittend, proberen om er in te komen. Nu lukt dat nog wel als er een lichtje brandt, maar als je er 's nachts uit moet (in het donker) dan mag je de omgekeerde weg afleggen. Uiteindelijk zijn we vanmorgen wakker geworden met een binnenzak ergens onder aan onze billen en dan was uitstappen niet moeilijk. Rits open van de buitenzak en deze gewoon opzij slaan.

Ondertussen had het afgelopen nacht stevig geregend zodat ook het scherm over het voorruit goed nat was. Lekker opbergen. Dus ook met regen onderweg naar Winterswijk, Obelink. De laatste keer dat we er waren konden we er alleen via een enorme omweg komen. Dit was dus nu niet anders. Het enorme parkeerterrein van Obelink stond dus redelijk vol. Bovendien was het door de vele regen veranderd in een modderpoel. En het regende nog steeds. Dingen gekocht die we wilden en daarna ons vrijdagse frietje gescoord. Met schnitzel (vraag me niet wat voor eentje). Om een lang verhaal kort te maken. We hebben bedacht dat de camperplaats waar we heen wilden gaan wel eens vreselijk drassig zou kunnen zijn, dus is er maar voor een andere gekozen op twee uurtjes rijden. De hele weg lekker in de zon gereden.

Dit was het weer even voor vandaag. Hoe we het straks met die slaapzakken gaan doen weten we nog niet maar daar horen/lezen jullie morgen meer over.

Nu nog een paar foto's van de locatie waar we nu staan.

Zo ging de zon vandaag onder.

Nee, we staan hier niet alleen.

Nu de Pössl in het groen.

Fijne avond verder en tot morgen.

Groetjes,

Fred en Irene uit de Puzzel. 

Weer onderweg.

Ja inderdaad, we zijn weer onderweg. Met Irene gaat het wat beter, dus hebben we besloten om nog wat kilometers te gaan maken. We staan nu in Gendt op de camperplaats waar we al vaker zijn geweest. Toen nog met Kyra. Hier hebben ze uitstekende voorzieningen, toilet, douches en zelfs echt heet water om de afwas te doen. Dat alles voor een heel redelijke prijs. Ook de wifi voldoet op de plek waar we staan, want Irene zit ondertussen tv te kijken op de tablet (zonder uitval). We staan zelfs niet helemaal alleen. Tegenover ons staat een camper met een Grieks kenteken.

Gelet op onze ervaringen van eerdere reizen door het Belgische is besloten om maar wat om te rijden en door de Westerscheldetunnel te gaan. Hoewel het er in eerste instantie niet erg hoopvol uitzag met een fikse bui, hebben we toch nagenoeg de hele weg  in de zon gereden. Niet dat we het tot nu toe helemaal droog hebben gehouden, want we hebben na aankomst nog wel wat regen gehad.

't Is weer de eerste avond dat we onderweg zijn dus...... juist ja, kip avond. Deze keer geen halve kip (voor ieder), maar een paar forse kippenpoten en gebakken piepers. 

Morgen naar Winterswijk, Obelink en dan ......, dat lezen jullie de volgende keer.

Kip met twee linker poten en één rechter.

Irene aan het piepers bakken.

Camper met Grieks kenteken.

Fijne avond en tot de volgende gelegenheid,

Groetjes vanuit de Puzzel,

Fred en Irene

Thuis

 Ja, jullie lezen het goed, we zijn weer thuis. Irene voelde zich gisteravond toch nog niet echt lekker. In elk geval niet genoeg om verder te gaan met onze campertoer. Voor een uitgebreid verslag van de situatie rond Irene moet je maar een pb'tje sturen.

We zijn gistermiddag nog wel een stuk wezen wandelen, Alblasserdam in. We wilden toen op het terras van het restaurant Le Barrage wat gaan drinken. Hebben een kwartier zitten wachten en zijn toen maar verder gegaan (en we waren niet de enige op het terras) want kennelijk bestonden wij niet. Och, dan kan je altijd nog in het restaurant van de Hema terecht. Aanzienlijk goedkoper en net zo lekker. ook nog wat meer volk, dus gezelliger. Tijdens deze wandelmiddag eindelijk de camera wat meer te doen gegeven. Kijk voor het resultaat hierna.

Vanmorgen eerst nog wel op de koffie geweest in Alblasserdam en daarna op huis aan gegaan. Redelijk druk op de weg. Het meest opvallende is eigenlijk dat, als je op een parkeerplaats de lunch wilt nuttigen er nauwelijks plek is voor iets anders dan vrachtverkeer. Daarbij komt dan ook nog dat er chauffeurs bij zijn die van mening zijn dat ze zo ongeveer bij je binnen moeten parkeren.

Hoe het verder gaat weten we nog niet. Voorlopig maar even afwachten totdat het met Irene weer wat beter gaat. Dan wordt het blog vanzelf weer gekieteld. Voorlopig staat de camper weer "op stal".

Voor nu fijne avond verder en tot de volgende keer.

Een stukje van De Alblas.

Staan wel kapitale huizen langs.

Effe bukken.

Voormalige camperplaats voor Oceanco.

Heb toch echt maar een cola op.

Voor het gemeentehuis van Alblasserdam.

Groetjes,

Wij uit Terneuzen.

Op de plaats rust.

We staan nu nog in Alblasserdam, wachtend op de uitslag van diverse testjes van Irene d'r bloed en plasje. Uitslag is binnen en we kunnen nu gaan bedenken wat we verder gaan doen. Moet in elk geval een afspraak gemaakt worden met de afdeling hematologie van het ziekenhuis (wordt door hun gedaan).

Afgelopen dagen zijn we naar Maassluis geweest op verjaarsvisite. Wat ons verbaasde was de behoorlijke drukte op de weg rond Rotterdam, ondanks dat het zondag was. Gisteren hier blijven staan omdat we een telefoontje verwachten. Wel een stukje wezen lopen omdat het, in tegenstelling tot zondag, wel lekker weer was. Tot onze grote verbazing stopte er een autootje voor ons met onze kleinzoon achter het stuur. Die was op weg naar huis. Met hem uitgebreid de camper bezichtigd. 's Avonds is hij, met Jamie op de koffie geweest.

Ondertussen heb ik wel weer een en ander in en om de camper ontdekt. Zoals... de afwijking van de snelheidsmeter is, ten opzichte van de Garmin (gps) nihil. In elk geval minder dan 1%. Als je de opstap bij de zijdeur uit heb staan en je start de motor, dan gaat er een alarm af dat genoeg is om een dode tot leven te wekken. Diverse kastjes zijn opnieuw ingeruimd en herschikt omdat dat handiger lijkt. Ook heb ik (plak)lampjes achterin gemaakt, omdat het daar vooral 's avonds een donker gat is. Verder heeft Irene bedacht dat slaapzakken toch een betere oplossing is dan lakens en dekbedden. Ook heb ik een gat ontdekt (zie foto) waarvan de betekenis me ontgaat.

Dit was het voor vandaag, morgen hopelijk meer.

Nu nog wat foto's.

Lijkt iets voor een "aansteker plug"

Mede camperaars in Alblasserdam

Die grote opstap

Toch wel machtig front van de camper

Wolkenlucht boven de camperplaats

en ook boven Alblasserdam.

Groet vanuit onze puzzel camper,

Fred & Irene

 

Weer onderweg

Ja, inderdaad we zijn weer "en route". Aangezien dit blog gaat over onze ervaringen met de camper en niet over onze gezondheidsperikelen, beperk ik me tot: Irene zit bij de dokter in de molen en met mij gaat het goed.

We staan nu in Alblasserdam op de camperplaats en we staan daar niet alleen. Hoe we hier gekomen zijn is wel een verhaal. Nadat we de camper uit de stalling hebben gehaald zijn we eerst de diesel tank wezen vullen en vervolgens, op aanwijzing van "miep, miep" via de Liefkenshoektunnel (België), Bergen Op Zoom, Roosendaal, Moerdijkbrug enz. naar Alblasserdam gereden. Geen route om de volgende keer weer te doen. Ons advies aan andere camperaars vermijdt België en met name het traject door de Liefkenshoektunnel. Waarom? Er komt daar steeds minder wegdek tussen de gaten te zitten. Het verbaast mij dat we geen schade hebben opgelopen aan banden en/of onderstel. De terugreis gaat dus weer door de Westerscheldetunnel bij Terneuzen. Maar goed, zover is het nog niet.

We hebben in elk geval behoorlijk weer gehad en zeker vanmiddag een hoop zon, dus een lekkere wandeling gemaakt. Uiteindelijk bij Hornbach terecht gekomen. Tja en dan kan je het niet laten. Irene vond een leuk sierkussen met hondjes en ik ontdekte een usb-laadkabel met meerdere aansluitstekkers voor telefoon en zo. Kunnen we deze, als we weer thuis zijn, in de camper laten liggen. Toen we de afgelopen dagen thuis waren hadden we alleen de hoognodige spullen, zoals etenswaren en vuile was uit de camper gehaald, plus gsm en tablet. Maar wel vergeten om de voedingen (met kabeltjes) mee te nemen. Lastig, maar het is goed gegaan.

Morgen op verjaarsvisite in Maassluis. Is toch nog een uurtje rijden over de Brienenoordbrug, want de Beneluxtunnel is deels afgesloten. Hoe het daarna verder gaat weten we nog niet, dus daarover later meer.

Zonder woorden

Puzzel op de plaats rust.

Fijne avond,

Groetjes,

Fred & Irene

Thuis

Ja, jullie zien het goed. we zitten weer thuis. Hoezo? Irene had al een paar dagen last van iets wat op blaasontsteking leek. Vanmorgen eerst maar eens contact gezocht met een huisarts in Groessen. Deze adviseerde om toch de eigen huisarts te bellen met het verzoek om een recept voor medicatie naar een apotheek daar in de buurt te sturen. Toen we daar om even voor 12 uur stonden was er geen mail ontvangen vanuit Terneuzen. Bleek dat, bij telefonische navraag onze eigen huisarts toch eerst een urinemonster wilde hebben voordat hij medicatie gaat voorschrijven. Dus...... dan maar naar huis, camperplaats nabij Houten afgebeld (betaling is ondertussen al terug gestort). Ook morgen geen beursbezoek in Houten, helaas.

Spijtig van het mooie weer, want dat hadden we op de terugreis wel. Onderweg op een parkeerplaats geluncht en ons daar zitten verbazen over wat we voor ons zagen gebeuren. Twee politieauto's, eentje nog met het bord "volgen" aan, vier agenten, één autootje en twee kerels die op een picknick-bank zaten te wachten. Even later kwam er een oprijwagen en werd het autootje opgeladen en afgevoerd. Politieauto's vertrokken weer en die twee kerels bleven achter. Kennelijk wachten op een "vriendje" om ze op te halen.

Camper staat nu in de stalling. We hebben alleen het hoognodige mee naar huis genomen en hopen dat Irene voor morgen een afspraak met de huisarts kan maken.

En dan gaan we proberen om zaterdag onze trip voort te zetten. Hopelijk daarover morgenavond wat meer.

Voor nu een fijne avond,

Groet vanuit huis,

Fred & Irene 

Zo maar een dag.

Over vandaag kan ik kort zijn, somber en grijs. Zelfs nog wat spatjes gehad. Dus veel binnen zitten en dan maar lezen. Grisham is uit, dus nu aan de volgende beginnen en ik moest toch nog wat foto's maken van de omgeving. Ook uitgezocht waar we morgen naar toe gaan. De keus is gevallen op Werkhoven, camperplaats Aan het Dorp. Van daaruit gaan we dan vrijdag naar de camperbeurs in Houten. Ondertussen eerst nog wat boodschappen doen bij een Lidl waar we toch langskomen. De melk en karnemelk is bijna op en ook het brood begint op te raken. Voor de rest valt er weinig te vertellen.

Gelukkig is de weersvoorspelling ook iets beter, dus we houden de moed er in.

Dan nu nog wat foto's van hier.

Dieren op het erf.

Stukje Betuwelijn.

Camperbusje.

Waterplas.

Die linker zijn wij.

Nog meer water.

Groen gras met grijze lucht.

Voorbijganger.

Twee herrieschoppers.

Nog meer water.

Eénling.

Drieling.

Lekker.

Fijne avond en tot een volgende keer,

Groetjes vanuit de camper,

Fred & Irene

Kort verhaaltje zonder plaatje(s)

Inderdaad, vandaag geen plaatjes. Vanmorgen niet door het tikken van de regen op het dak wakker geworden. Wat me wel opviel was dat, als ik naar het dakluik keek, ik een soort sterrenhemel zag. Wat bleek.... er zaten allemaal kleine gaatjes, speldenprikken in het verduisteringsscherm. Waarschijnlijk veroorzaakt door dennennaalden o.i.d. die er tijdens de verhuurperiode van deze camper op zijn gevallen door het open dakluik.

Aangezien toch een bezoek aan de leverancier van de camper op het menu van vandaag stond, ook dit probleempje maar meegenomen. We hadden een afspraak om (de volgens ons) ontbrekende delen voor de koelkast op te halen. Eerder onderzoek had al aangetoond dat deze koelkast zo door de fabrikant (Dometic) geleverd was. We zijn heel netjes door Buscamper Nederland behandeld in deze. Er is ons maar een deel van de kosten in rekening gebracht. Tevens is de "sterrenhemel" vervangen door een exemplaar zonder gaatjes. Ging ook soepeler open en dicht.

Na de lunch zijn we doorgereden naar Groessen, camperplaats "De Wellinghoeve". De route die de Garmin ons aanbood via Wageningen en Arnhem gekozen. Was, naar mijn gevoel niet de meest snelle, maar dat zal wel aan mij liggen. We hebben hier al eens eerder gestaan. Toen was het erg druk. Er staan nu slechts drie campers waarvan die andere twee hier tijdelijk lijken te wonen. Van de Betuwespoorlijn die hier vlak langs loopt merken we heel weinig. De geluidswal doet z'n werk.

Trouwens het is vandaag, op een paar druppels rond 18.00 uur na, droog gebleven. We hebben zelfs even de zon gezien. Hopelijk morgen ook zodat er wat plaatjes van de omgeving te maken zijn. Tot dan dus maar.

Voor nu fijne avond,

Groetjes van ons uit de camper,

Fred en Irene

Tja, wat moeten we nu schrijven

Na wederom een goede nachtrust zijn we vanmorgen wakker geworden met het tikken van druppels op het camperdak. Dat beloofde niet veel goeds. 

We kunnen kort zijn. We staan nog steeds in Rucphen. Het heeft hier nagenoeg de hele dag geregend. Wel een mooie gelegenheid om de diverse handleidingen nog eens door te nemen terwijl de onderwerpen direct bij de hand waren. Verder begonnen met lezen in John Grishams "De Storm". Nu reeds aardig gevorderd. Irene heeft een kruiswoordpössl zitten doen en tussendoor nog een tukje. Ook hebben we al zitten bedenken wat we volgende keer niet meer mee gaan nemen, dus wat overcompleet is en dingen herschikken.

Dat was het wel voor vandaag. Morgen naar de dealer om nog een en ander op te halen. Waar we daarna heen gaan weten we nog niet helemaal. Hangt een beetje van het weer af, al is de voorspelling niet al te hoopvol. Daarover morgenavond weer meer. Voor nu 1 plaatje van ons uitzicht. 

Natter kan bijna niet.

Fijne avond,

Groetjes vanuit de camper,

Fred & Irene

Doorgaan met passen en meten

 't Is zondag, dat betekent, voor ons oudjes uitslapen. Ook bleek het zonnetje afwezig en dat bleef bijna de hele dag zo. Er is hier nog geen regen gevallen.

Vandaag maar eens achter in de camper aan de slag gegaan om een beetje orde in de chaos te scheppen. Dat hield in eerst alles er uit om het vervolgens in een iets andere opzet weer terug te zetten. Dan kom je ook tot de ontdekking dat je eigenlijk iets te veel bij je hebt. Dat zal nu deze reis wel verder mee moeten, maar dat gaat er thuis uit. Voor alsnog staat en zit alles op z'n plaats.

Voor de rest was het een redelijk rustige dag. Om ons heen zijn wat campers vertrokken en er zijn er ook weer bij gekomen.

Eindelijk dan vanavond onze eerste avond kip genuttigd, met gebakken aardappelschijfjes. Deze keer geen ijs toe, maar een chocoladetoetje. Ook niks mis mee.

Morgen maar eens kijken wat die dag gaat brengen. Ze voorspellen wat regen. We gaan het zien. Voor nu nog wat plaatjes doen. Enne, ja, Eucalypta is toch ook  gearriveerd.  

Voor nu fijne avond en tot de volgende keer.

Lekker biertje, met dank aan Peter en Gonnie.

Aan de kip.

Overschot van een losbandig leven.

Eucalypta kwam ook nog uit de lucht gedaald.. 

Groetjes vanuit de camper,

Fred & Irene

Waarin we tot de ontdekking komen dat er nog een en ander vergeten is.

We hebben een mooie dag achter de rug. Veel zon, maar helaas ook wel veel wind. Ook hebben we een goede nachtrust gehad, dus deze bedden slapen goed. Wel zijn we ondertussen tot de ontdekking gekomen dat we een en ander thuis hebben laten liggen. Ik gisteren al bij het willen opendraaien van de gasflessen. Toen bleek dus dat er geen waterpomptang in de camper te vinden was. 't Heeft enige voeten in de aarde gehad, maar het is gelukt. Irene kwam tot de ontdekking dat de bakaardappeltjes voor bij de kip nog thuis in de vriezer liggen alsmede de bak met bami goreng. Wel zijn de extra ingrediënten voor in de bami mee gekomen. Het was dus lekker wandelweer en de LIDL is ook in Rucphen aanwezig dus....... Onderweg nog even langs de lokale visboer. Ook nog een en ander aan stickers op de camper geplakt. Van de beveiliging en ook de milieu sticker voor Frankrijk. Die voor Duitsland zat er al op. Het ophanghaakje voor de wandklok maar met 10 sec. lijm vastgepakt, want zelfklevend bleef het niet zitten. De pleeborstelhouder hangt nu op z'n plaats in de toiletruimte en de houder voor de Garmin (routeplanner) zit helaas nog niet vast. Dubbelzijdig plakband doet het ook daar niet, dus toch maar een paar schroeven gebruiken.

Hebben we gisteravond pizza gegeten, vanavond waren de prefab pannenkoeken aan de beurt. Morgenavond is dan eindelijk de kip aan de beurt, met die bakpiepertjes.

Verder morgen zondag vieren en orde in de chaos onder de bedden scheppen. Een en ander opnieuw rangschikken en proberen wat efficiënter is te delen. Dus hopen dat het nog even droog blijft.

We hebben dan wel geen hond meer bij ons, maar de rest van de veestapel is nog wel aanwezig. De kip op het dashboard en de koe op tafel. Ook hangt Eucalypta nog aan een lampje, maar die wilde niet op de foto.

Fijne avond nog en weer tot morgen,

Inwoner van Rucphen, heeft vast
te lang in de zon gezeten

Gescoord bij de lokale visboer

Oorlogsgebied achter in de camper

Dus onder de bedden.

Onze reiskoe

En onze reiskip

Groetjes,

Fred & Irene

  

Eindelijk weer op stap.

Ja, eindelijk weer op stap. Nu met een nieuwe camper, een Pössl Roadcruiser. Een buscamper, welke wat smaller en wat korter is dan de vorige. Is dus een echt gepuzzel om alles weer een plekje te geven. Voorlopig zit alles er in. We gaan de komende dagen passen en meten om alles een plek te geven.

Voorlopig staan we in Rucphen, op onze reguliere "eerste stop" camperplaats. Vanmorgen om even na elven weg gereden bij de stalling in Koewacht. Eerst gasflessen vullen en een (reserve)kan adblue aanschaffen, daarna aftanken en vervolgens, via een lunchstop op weg naar hier. Over het rijden valt weinig te vertellen. Het grootste verschil zit achter je. Wel is het nu een 9 traps automaat in plaats van een handgeschakelde zes bak. Dat rijdt wel lekker soepel.

Normaal is vrijdags onze frietavond, maar op onze eerste camperstop nuttigen we normaal een halve kip met gebakken piepers. Vanavond echter hebben we pizza gegeten. Klaargemaakt in een mobiele, hout gestookte pizzaoven. Dus kip en friet moeten nog even wachten.

Wat wel heel anders is, is de afwezigheid van een hond, met alle (on)gemakken die daar bij horen. Maar dat zal wel wennen.

TV kijken doen we vooralsnog via wifi. Een schotel is wel leuk, maar je mag je scheel betalen voor een kijk abonnement. Dus maar eens kijken hoe dit gaat.

Voor vandaag is het genoeg. Nog wat plaatjes en dan....... Morgen meer.

Hier staan we dan

Tussen al die "bleke" anderen

Mobiele pizzaoven

M'n pizza komt er aan

Pizza van het huis voor mij

Pizza tonijn voor Irene

Groetjes vanuit de camper

Fred & Irene 

Tussendoortje

 Ja, jullie lezen het goed. Even een tussendoortje. Vorige week vrijdag hebben wij afscheid genomen van Winnetou. Vanaf nu gaan we verder in een Pössl Roadcruiser.

Het wordt wel even puzzelen hoe weer één en ander in te richten en op te bergen omdat deze iets kleiner is dan de vorige (Bürstner Travel Van). Lengte is wat minder, evenals de breedte. Helaas hoeft er geen hond meer mee, al scheelt dat wel ruimte en gewicht.

Voorlopig is de planning om in maart een rondje Nederland te doen om even te wennen en dan in mei, nadat Irene bij de pacemakertechneut is geweest, er voor een wat langere periode van tussen te gaan. In elk geval richting La Douce France. Aangezien we de camper niet weer geschorst hebben zit het er ook nog wel in dat we in de komende weken er af een toe een dagje mee weg gaan. Al was het maar om te wennen aan het "niet meer hoeven schakelen" in deze nieuwe met 9 traps automaat.

Hierbij nog twee foto's van ons bij de aflevering.

Tot zover,

Wij wensen iedereen nog fijne dagen en een gezond 2024,

Fred en Irene