Weer thuis

Daar zijn we weer en ja jullie lezen het goed, we zijn weer thuis. Gisteravond besloten om onze Tour de Pays Bas af te breken.  Waarom? De medicatie die Irene heeft en het warme weer geven momenteel dusdanige bijwerkingen dat verder reizen niet leuk meer werd.

We zijn dus vandaag in één etappe van Groenlo naar huis gereden. Onderweg wel twee keer gestopt om wat te drinken, Snoopy te laten luchten en om te lunchen. De drukte op de wegen viel reuze mee zodat we er niet al te lang over hebben gedaan.

Verder valt er niet zo heel veel te vertellen. Camper is weer bijna leeg en de eerste was zit in de automaat. Een van de komende dagen nog een keer naar de stalling om hem schoon te maken van binnen en vooral van buiten.

Over Snoopy kunnen we kort zijn. Het lijkt erop dat ze het wel leuk heeft gevonden en de rest is gewenning en een langzame aanpassing. Ze wist ook wel waar ze woont en loopt al weer kattenkwaad uit te halen. Opvallend is dat ze nog niet op de bank is gesprongen (en dat willen we zo houden).

Wat de toekomst gaat brengen.... eerst volgende week dinsdag mat Irene naar het ziekenhuis om bloed te prikken (en te testen) en een onderhoud met de hematoloog.

Dit was het voor nu. Even geen plaatjes, want die staan nog op de laptop. Zullen binnenkort wel op FB verschijnen.

Fijne avond nog en tot een volgende gelegenheid.

Groetjes, nu vanuit huis.

Fred, Irene en Snoopy.

Via Obelink

Zo, eindelijk weer on line voor een nieuw verhaaltje. We staan nu in Groenlo, camperplaats "Op een Bult". Gistermiddag hier aangekomen na een bezoek aan Obelink in Winterswijk. Een set scheerlijnen, zeg maar afspanbanden gekocht om de luifel van de camper stevig vast te zetten. We hebben voor gele gekozen, want die kan je beter zien. Ook een rafter, een dwarsverbinding tussen de beide knikarmen van de luifel, zodat deze niet meer kunnen invouwen als het doek opwaait. Zeker als er een beetje (meer) wind staat, zoals nu. O ja, we hebben ook nog een paar tennisballen voor Snoopy gekocht. Is wat makkelijker om d'r te laten rennen.

Met ons gaat het, naar omstandigheden wel goed. Medicatie van Irene laat wel z'n sporen na. Gelukkig is woensdag de laatste dag voor de antibiotica kuur.

Snoopy lijkt het ook wel naar d'r zin te hebben. Moet alleen nog wel een hoop leren, zoals het niet naar alles en iedereen blaffen. We zijn al wel tot de conclusie gekomen dat autorijden op de achterbank of op schoot moet zijn op schoot op de achterbank. Heeft ze in eerste instantie van huis naar Rucphen in de reisbench, tussen de stoelen en half op schoot gereisd, van Rucphen naar Gendt heeft ze de hele weg bij Irene op schoot gezeten (kon ze in elk geval alles zien), van Gendt naar Winterswijk en door naar hier heeft ze naast (en half op schoot van) Irene op de bank achter de tafel gezeten. Beide vast in een gordel. Was ook nog niet alles, maar wel al iets beter. Voor de rest gedraagt ze zich in de camper vrij rustig. Ze zit wel afwisselend op de voorstoelen. 's Nachts..... volgens opgaaf zou ze wel eens bij de dochter in bed geslapen hebben. Lijkt ons eerder van sliep ze bij de dochter in bed. Aangezien Irene nog al gevoelig is voor infecties hebben we Snoopy afgeleerd om bij Irene in bed te kruipen. Ze slaapt nu de hele nacht bij mij in bed, onder de dekens ergens bij m'n voeten. Dan is het in elk geval geen draaikont.

Terwijl ik dit zit te schrijven (met onderbreking om Snoopy uit te laten) is het al 15.00 uur geworden. Heerlijk zonnig en een lekker windje. Ook deze camperplaats is aardig vol. Straks de bbq nog een keer kietelen en dan is de dag weer haast voorbij. Wat we morgen gaan doen.....? Nog even bekijken. In elk geval weer langzaam op huis aan.

Nu nog wat foto's,

Wat zien ik?

Bijna klaar?

Dwarsstang (rafter) tussen de knikarmen onder de luifel.

Gele scheerlijnen/afspanbanden aan de luifel.

Fijne dag verder en tot een volgend keer.

Groetjes van ons 3tjes uit de Pössl,

Fred, Irene en Snoopy. 

Tweede stop

Had ik in het vorige blog ons nieuwe hoofd beveiliging voorgesteld, ga ik het nu hebben over de reis tot nu toe.

Door omstandigheden van medische aard zijn we niet op maandag, maar pas op woensdag vertrokken. Eerst twee nachten in Rucphen gestaan. De reis vanaf de stalling naar de camperplaats verliep vrij voorspoedig. Het enige probleem was dat toen we een parkeerplaats op reden deze bomvol was. Eigenlijk best een ramp dat het vrachtverkeer echt overal gaat staan, dus ook op plaatsen waar personenauto's horen te parkeren. Dus dan maar op de volgende. Lukte ook maar net, tussen het vrachtverkeer. Donderdag zijn we met z'n 3tjes Rucphen ingelopen om wat inkopen te doen, want we bleken toch wat vergeten te zijn mee te nemen. Snoopy heeft zich daar ook wel vermaakt, want er is daar voor de viervoeters een omheinde  speelweide.

Vrijdag vanuit Rucphen vertrokken voor een rit naar Gendt, de camperplaats aldaar. Zijn we ook al vaker geweest. Net als in Rucphen is het hier ook aardig bezet. Vlak voordat we de camperplaats bereikten nog even bij een Aldi wat meer inkopen gedaan zodat we voor de komende dagen genoeg mondvoorraad hebben. De reis naar hier was er eentje met veel verkeer op de weg met hier en daar wat vertraging. Miep, miep (de Garmin) is geüpdatet met als gevolg wat verbeteringen in de gesproken meldingen, maar kennelijk ook in de route uitvoering, want we hebben stukken gereden die we nog niet eerder hebben gehad.

Over het weer kunnen we kort zijn. Vandaag was het een vieze, warme dag met vanavond wat regen en wat onweer.

Morgen blijven we hier nog en dag. Snoopy vermaakt zich hier wel. Kattenkwaad uithalen en lekker rond rennen. 

Tot zover het relaas van de laatste dagen, volgende keer meer.

Nu nog wat foto's.

Ook op de bestuurdersstoel ligt het lekker.

Deur een beetje dicht houden zodat de warmte buiten blijft.

Vlak bij de camperplaats zijn ze nog steeds aan het 
(ver)bouwen.

Genieten van het weer, nu het nog kan.

Pas eigenlijk wel bij de camper.
Heb ook puzzelstukjes op de zijkant.

Lucht belooft niet veel goeds.

Fijne avond en tot een volgend gelegenheid,

Fred, Irene en Snoopy

Weer en route.

Ja, daar zijn we weer en nee, niet met z'n tweetjes, maar weer met een opperhoofd bewaking. Laat ik bij het begin beginnen. Hoofd bewaking, Snoopy dus, is vandaag precies een week bij ons en dus nu al met de camper mee op stap. Snoopy, een Jack Russel, Black and Tan van slechts 10 maanden oud, is vorige week donderdag vanuit het asiel bij ons komen wonen, want wij vonden het uiteindelijk toch wel heel stil zonder viervoeter om ons heen. Alles is nieuw voor d'r. Autorijden is geen probleem, maar in een camper is het toch anders. Op de bank, achter de tafel, aan de gordel vast, dat was het (nog) niet. Dan maar aan een wat langere lijn tussen de voorstoelen. Dat had ook wat voeten in de aarde, want ze heeft bij d'r vorige eigenaar of op de achterbank of op schoot gezeten en meer weten we niet. Belangrijk is dat ze bij ons kan komen. De worsteling met de reisbench zal ik jullie besparen.

Op de camperplaats buiten vastgezet aan een middellange lijn met grondpen. Dit heeft helemaal geen problemen gegeven. Wel wil ze met iedereen om ons heen kennis maken en ze blaft nog bij elke scheet, maar dat gaat wel minder worden. 

Binnen in de camper is ze rustig, zo ook gisteravond. Een ding was wel het te moeten slapen in die reisbench. Waarschijnlijk omdat ze niet wist waar wij gebleven waren. Dus uiteindelijk de bench maar weer open gedaan. Nu had ze al eerder bij ons bed staan kijken en ontdekt dat dat toch wel hoog is, dus dachten wij dat ze daar toch niet op zou komen. Niets bleek dus minder waar, want ineens kroop er een hondenbeest bij mij onder de dekens, lekker tegen mij aan. Uiteindelijk heeft ze daar de rest van de nacht gelegen. Hoewel het niet onze uiteindelijke bedoeling is dat ze bij ons in bed slaapt lijkt het ons wel even nuttig om zich ook in de camper te gaan thuis voelen. Ze lijkt een beetje verlatingsangst te hebben.

Op dit moment zit ze buiten aan de lijn en vermaakt zich wel.

We houden jullie op de hoogte.

Fijne dag en tot een volgende keer,

Groetjes vanuit de camper in Rucphen,

Fred, Irene en Snoopy

Weer thuis.

Inderdaad, we zijn weer thuis. Na een rustige nacht, zonder rondrijdende campers en zo, vanmorgen nog onder een blauwe hemel wakker geworden. Al was toen al te zien dat er verandering op komst is.

Terug kijkend kunnen we stellen dat we van alles hebben mee gemaakt. Van regen tot zonneschijn, van heel stil tot wat meer lawaai en van temperaturen van onder de 5 graden tot boven de 35 graden (in de camper weliswaar).

De laatste rit naar huis, of eigenlijk naar de camperstalling, ging heel voorspoedig. We hebben de Garmin gelaten voor wat hij was. Mocht alleen mee doen vanwege het registreren van de afgelegde kilometers.

Camper is ondertussen leeg gehaald, de eerste was heeft al gedraaid en de elektronica is aan alle kanten aan het bijwerken. Camper moet nog wel gewassen worden, maar dat staat voor de komende dagen op het programma.

Na zo'n 6 weken rondtrekken kan ik stellen dat deze camper goed bevalt. Wel is het nog wennen en uitvogelen hoe alle snufjes op en rond het dashboard werken. Er zit b.v. geen oliepeilstok meer in en ook het ad blue niveau wordt op het dashboard aangegeven. We kregen dan ook een waarschuwing dat het niveau te laag aan het worden was. Geen punt, we hadden 10 liter reserve aan boord en die kon dan ook helemaal leeg.

Als je 's nachts even moet plassen of zo, dan is het redelijk verlicht in de camper door alle indicatieleds. Van de koelkast, status en instelling, blauw. Dat de 12 volt is ingeschakeld, groen. Dat er 230V binnenkomt, oranje. Dat het gassysteem goed werkt, rood. Dan nog de router en wifi antenne/versterker, blauw en rood van de 12 v voeding. Dan ook nog iets wits op tafel als de laptop weer is opgeladen en een rood knipperlicht op het dashboard, dat alle deuren op slot zijn. Dan hebben we het nog niet over al het kabaal dat de auto maakt als er, tijdens het starten nog een trapje uitstaat, geen gordels zijn omgedaan en zo meer.

Dit was dan voorlopig het laatste blog.

Groetjes en tot een volgende keer,

Fred & Irene , nu vanuit huis.

Puzzel in het bos.

   

   

Laatste nacht in La Douce France.

 

Het verhaal van gisteren over het gedoe op de camperplaats kreeg nog een klein vervolg. Tegen middernacht hoorden we nog een camper het terrein op komen en die besloot zich tussen ons en onze buurman in te frommelen. 't Ging net, zonder schade aan anderen toe te brengen. Eigenlijk een beetje belachelijk als je aan de ene kant vraagt om na 23 uur geen lawaai meer te maken en wel toelaat dat er na die tijd nog campers binnen kunnen komen. Het leverde in elk geval nog een leuk plaatje op. Drie PÖSSL campers naast elkaar. De laatste was wel weer als eerste weg vandaag. Wij zijn rond 11 uur vertrokken en met een iets hoger gemiddelde naar Bray-Dunes gereden, omdat volgens informatie van de website deze wel eens druk kon zijn. Onderweg nog wel even de dieseltank vullen. Bij hetzelfde tankstation waar we de vorige keer dat we hier waren (tijdens die brandstofstaking een paar jaar geleden). Ook nog even bij de supermarkt naar binnen geweest om broodjes voor de lunch en eieren te kopen, want we wilden vanavond pannenkoeken eten.

Aangekomen bij de camperplaats (even na 13 uur) bleek dat wij pas nummer 10 van de maximaal 18 waren. Eerst de gekochte broodjes genuttigd en daarna... juist ja, richting strand gelopen. Tot onze verbazing was het hier drukker dan op onze vorige locatie. Zelfs de strandbewaking was al actief.

Voor de rest genoten van de rust hier en van een prachtige camperlocatie.

Morgen zo'n 137 kilometers voor de boeg om de camper weer bij de stalling te brengen, leeg halen en daarna naar huis. Schoonmaken komt volgende week wel, als het wat minder warm is.

Nu nog, voor de laatste keer wat foto's.

Drie PÖSSL-campers op een rijtje,
van links naar rechts, Duits, Frans en Nederlands

Zo staan we nu, leek een beetje in d schaduw.

Naast de gemeente-camping.

Kinderspeelplaats aan het strand.

Met 8 potig monster

Beetje druk

Hier wonen heeft wel wat.

Beetje drukker.

Hier is het ijs al gesmolten voordat het verkocht is.

Maar het was wel lekker

Mag ook wel opgeknapt worden.

Onze achterburen met zo'n allen
op een kluitje op de paal

Rust.

Fijne avond en voor straks wel te rusten.

Groetjes van Fred & Irene uit de PUZZEL

Over een onbeschofte Engelsman

Het was vandaag wederom zonnig en hartstikke warm. Maar ik wilde het eigenlijk over wat anders hebben. Vanmiddag kennis gemaakt met een onbeschofte Engelsman, die vond dat wij te veel plaats in namen. Een normaal gesprek was niet te voeren, hij bleef maar razen en tieren. Zelfs de tweede wereldoorlog werd er bij gehaald, terwijl 's mans leeftijd dusdanig was dat het een zoon van ons zou kunnen zijn geweest. Wel opvallend was dat hij alleen ons (Nederlanders) heeft aangesproken terwijl er om ons heen Fransen stonden die net zoveel ruimte innamen met hun luifel en dergelijke en ook Duitsers. Kennelijk ging de man er van uit dat wij wel het Engels beheersten, maar dat zijn Frans en/of Duits 0,0 was. Die naast ons was gisteren bij aankomst inderdaad wat ruimer naast ons komen staan, maar ook die werd niet aangesproken en ook andere Engelsen die wat ruimer staan kwamen niet aan de beurt. Gelukkig voor ons en helaas voor die vent kreeg hij geen bijval van (vooral) de andere Engelsen hier op de camperplaats. Na enige tijd is de vent met camper naar ergens anders vertrokken. Later ontstond er elders op de camperplaats, tussen de Fransen toch wel net zo'n soort discussie.

Maar goed, daarna zijn we maar een rondje langs de boulevard gelopen en door het dorp om een ijsco te halen. Ze weten hier de prijzen al wel.

Morgen willen we naar Bray-Dunes, een camperplaats waar de de vorige keer al naar toe wilden, maar door de brandstofcrises er maar vanaf hebben gezien en toen naar huis zijn doorgereden. We gaan zien hoe het morgen afloopt. Daarover morgenavond meer. Nu nog wat foto's.

Kleine wolkjes op komst

Grotere wolkjes.

Camper van vervelende Engelsman.

Was aan het strand leuker en drukker.

Helaas geen spoor van die beroemde Franse schoonheden.

M'n ijsco van € 4,50

Fijne avond en voor straks wel te rusten,

Groetjes,

Fred & Irene. 

Een dag waarop miepmiep het redelijk heeft gedaan.

Vanmorgen met stralende zon ontwaakt. Omdat de koelkast dus inderdaad niet (goed) heeft  gewerkt vanwege scheef staan, hebben we besloten om zo snel als mogelijk na het ontbijt te vertrekken. Heet water in de thermoskan voor koffie en chocolademelk onderweg. Over de route kan ik kort zijn. Deze hebben we al vaker gereden en op wat kleine dingen (miep wilde ons dwars door een dorpje hebben, omdat dat enkele meters korter zou zijn) na zijn we zonder veel problemen om precies 12 uur de camperplaats opgereden. Deze was al redelijk bezet en is nu vol. Ook de zon heeft zich vandaag van de goede kant laten zien, nu nog steeds trouwens. Na de lunch een korte wandeling naar het strand gemaakt (zie foto's) en door het dorp terug. Ondertussen voor  onze achterkleinzoon een verjaarscadeautje gekocht.

Wat we morgen gaan doen... in elk geval nog een dag blijven en kijken of we ergens kunnen lunchen. Daarover morgenavond meer.

Nu nog wat foto's, met commentaar.

Ondergaande zon gisteravond.

't Lijkt hier wel uitgestorven.

Toch op het strand wel enig publiek

Idem, maar nu noordwaarts.

En daarom is het water zo hoog.

Fietsvervoer te huur.

Met naast de kerk speelspul om, tijdens de dienst
de kinderen zoet te houden.

Dit was er bij een vorig bezoek nog niet.

Ook de borden zijn opgefrist,

en wijzen hier naartoe.

Twee Pössl-campers naast elkaar,
 maar er is maar één echte Puzzel.

Uitzicht vanachter de camper.

Fijne avond en voor straks wel te rusten.

Vanuit de enige echte Puzzel-camper,

Fred en Irene.

Nog een mooie dag.

Het leek vanmorgen, toen we opstonden nog niet echt een zonnige dag te worden. Rond het middaguur kwam hier toch verandering in, dus zijn we nog even aan de wandel gegaan. Uiteraard richting kust. Zijn we bij een eerder bezoek hier wel naar beneden gelopen, deze keer zijn we boven gebleven. Bij terugkeer een drankje  genuttigd en de bbq in gereedheid gebracht. De rest laat zich raden. De foto's spreken voor zich. Dus hieronder een ruime fotocollage van vandaag, plus de zonsondergang van gisteravond. Oh ja, de koelkast heeft kennelijk wat moeite met het niet helemaal horizontaal (van voor naar achter) staan, want ons ijs was bijna vloeibaar en er had zich wat dooiwater in de kast opgehoopt. Of kwam dit omdat de hele dag de schuifdeur heeft open gestaan en zodoende de ventilatie wat minder was. Ik denk toch het eerste.

Ondergaande zon van gisteravond.

BBQ in voorbereiding.

Route voor morgen bepalen.

Op de bbq.

Bijna klaar/gaar.

Slagroom camoufleert het gesmolten ijs. 

Maar het smaakte daarom niet minder.

Zomaar, met een ander objectief.

Kijkje naar links.

Haast.

Is klaar voor hoog water.

Toegang tot het water.

Aan de bomen is duidelijk te zien waar de wind
het meest vandaan komt.

Trap naar omlaag.

Vee met uitschuifpoten op de heling aan de overkant
van het dal.

Aan de drank.

Morgen weer verder. Een route gekozen die zelfs voor de Garmin niet moeilijk moet zijn. Van hier naar Merlimont plage is nagenoeg een rechte weg. Iets minder dan twee uur rijden. Daarover dus morgen meer.

Fijne avond verder en tot lezens.

Groetjes

Fred & Irene. 

p.s. De ondergaande zon van vandaag komt morgen.